Een stukje geschiedenis...
Middelseen notariële acte is vastgelegd dat stichting Dierenzorg op 18 oktober 1994 is opgericht. Jaren doorvoor kocht de initiatiefnemer van de stichting zijn eerste hond: een Dobermann Pincher. Er kwamen vanaf dat moment heel wat vragen op hem af, met name specifieke vragen over de opvoeding van honden. Boeken en hondenverenigingen wisten op deze vragen geen passend antwoord te geven. Daarom besloot hij een cursus dierengedrag te gaan volgen. Daarnaast bleef hij informeren bij andere individuen en instanties om op deze wijze zo volledig mogelijk antwoord te krijgen op zijn vragen. Geleidelijk aan vormde hij zijn eigen ideeën met betrekking tot de opvoeding van honden.
Het was tijd om met de opgedane kennis aan de slag te gaan en deze te gaan gebruiken om andere mensen te helpen die rondliepen met dezelfde vragen als hij toen. Hij richte hondenvereniging "Nieuw Schaijk” op. Via deze hondenvereniging kregen mensen de mogelijkheid om op een leuke en begrijpelijke manier meer te weten te komen over hun hond. Er was ruimte voor allerlei vragen. Veel vragen kwamen overeen met de vragen waarmee de oprichter jaren daarvoor zelf had rondgelopen. Naar een aantal jaren draaide de vereniging zodanig goed, dat er voldoende kaderleden uit voortkwamen die de activiteiten van de hondenvereniging "Nieuw Schaijk " langzaamaan overnamen.
In januari 1992 besloot Jan van Leuken te stoppen met zijn activiteiten voor de hondenvereniging. Toch lieten honden en hondenproblemen hem niet los. Hij realiseerde zich dat veel mensen die problemen met hun hond hadden niet snel hun toevlucht zochten bij een vereniging. Daarnaast waren er ook mensen van wie hun hond specifieke overlast verzorgde bij hen thuis, terwijl het dier ‘buiten de deur’ normaal functioneerde. Toen kwam het idee naar voren om de Dierengedragspraktijk op te richten met als uitgangspunt gedragtrainingen bij de mensen thuis. Voor het slagen van deze gedragstrainingen was het van belang dat de mensen het gedrag van hun hond leerden begrijpen. Hierdoor waren zij in staat om praktijksituaties als het ware door de ogen van hun hond te bekijken, om vervolgens te kunnen anticiperen op het gedrag dat hun hond zou gaan vertonen naar aanleiding van een bepaalde prikkel uit zijn omgeving.
De activiteiten van de Dierengedragspraktijk bleven echter niet beperkt tot het geven van gedragstrainingen en het oplossen van gedragsproblemen. Het aantal activiteiten nam toe. Een van deze nieuwe activiteiten was het opkomen voor de belangen van zwerfdieren. Daarnaast leerde de praktijk dat mensen behoefte hadden aan een organisatie waarbij zij terecht konden met al hun vragen over hun huisdier. De eerste gehoorzaamheidscursussen in de dorpskern van Schaijk gingen van start en het dagelijkse gratis telefonisch vragenuur werd een feit. Deze uitbreiding van activiteiten ging gepaard met een zekere cultuuromslag. Voortaan was niet alles gericht op enkel dierengedrag, maar op een totaalpakket van informatievoorziening, cursusverzorging en belangenbehartiging. Onder de naam Stichting Dierenzorg zou de Dierengedragpraktijk haar dienstverlening nog verder uitbouwen en toespitsen op de informatiebehoefte van mensen.